لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ

معبودى نيست جز خداى يگانه اى كه شريك ندارد خاص او است فرمانروايى و مخصوص

الْحَمْدُ يُحْيى وَيُميتُ وَهُوَ حَىٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى

او است ستايش مى ميراند و زنده كند و او است زنده اى كه نميرد هر چه خير است بدست او است و او بر

كُلِّشَىْء قَديرٌ وَاِلَيْهِ الْمَصيرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ

هر چيز توانا است و بسوى او است بازگشت و جنبش و نيرويى نيست مگر بوسيله خداى برتر و بزرگ

اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد النَّبِىِّ الاُْمِّىِّ وَ آلِهِ

خدايا درود فرست بر محمد پيامبر امى (درس نخوانده) و بر آلش

و بكشد دستها را بصورت خود از حضرترسول(صلى الله عليه وآله)مرويست كه كسى كه اين عمل را بجا آورد حقّ تعالى دعاى او را مستجاب گرداند و ثواب شصت حجّ و شصت عمره به او عطا فرمايد هيجدهم از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله)مروى است كسى كه در يك شب از ماه رجب بخواند صد مرتبه قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ در دو ركعت نماز پس گويا صد سال روزه گرفته در راه خدا و حقّ تعالى در بهشت صد قصر به او مرحمت فرمايد هر قصرى در جوار پيغمبرى از پيغمبران(عليهم السلام) نوزدهم ونيز از آن حضرت مرويست كه هر كه در يك شب از شبهاى رجب ده ركعت نماز كند بخواند در هر ركعتى حمد و قُل يا أيّهَا الْكافِرُونَ يكمرتبه و توحيد سه مرتبه بيامرزد حقّ تعالى هر گناهى كه كرده «الخبر». بيستم علاّمه مجلسى در زاد المعاد فرموده كه از حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) منقول است كه حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) فرمود كه هر كه در هر شب و هر روز ماه رجب و شعبان و رمضان سه مرتبه هر يك از حمد و آية الكرسى و قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ و قُلْ هُوَ اللهُ أحَدٌ وقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ وقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ بخواند و سه مرتبه بگويد سُبْحانَ اللهِ وَالْحَمْدُ للهِِ وَلا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ وَاللهُ اَكْبَرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ و سه مرتبه بگويد اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد و سه مرتبه بگويد اَللّـهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤمِنينَ وَالْمُؤمِناتِ و چهارصد مرتبه بگويد اَسْتَغْفِرُ اللهَ وَاَتُوبُ اِلَيْهِ خداوند تعالى گناهانش را بيامرزد اگر چه بعدد قطره هاى باران و برگ درختان و كف درياها باشد «الخبر» ونيز علاّمه مجلسى فرموده كه در هر شب از شبهاى اين ماه هزار مرتبه لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ وارد شده است و بدان كه شب جمعه اوّل ماه رجب را ليلة الرَّغائب مى گويند و از براى آن عملى از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله)وارد شده با فضيلت بسيار كه سيّد در اقبال و علاّمه در اجازه بنى زهره نقل كرده اند از جمله فضيلت او آنكه گناهان بسيار بسبب او آمرزيده شود و آنكه هر كه اين نماز را بگذارد چون شب اوّل قبر او شود حقّ تعالى بفرستد ثواب اين نماز را بسوى او به نيكوتر صورتى با روى گشاده و درخشان و زبان فصيح پس با وى گويد اى حبيب من بشارت باد تو را كه نجات يافتى از هر شدّت و سختى گويد تو كيستى بخدا سوگند كه من روئى بهتر از روى تو نديدم و كلامى شيرينتر از كلام تو نشنيده ام و بوئى بهتر از بوى تو نبوئيدم گويد من ثواب آن نمازم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجا آوردى آمدم امشب بنزد تو تا حقّ تو را ادا كنم و مونس تنهائى تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو خواهم افكند در عرصه قيامت پس خوشحال باش كه خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز وكيفيت آن چنان است كه روز پنجشنبه اوّل آن ماه را روزه ميدارى چون قِسْمِ دُويّم در اعمال مَخصوصه اَيّام وليالى ماه رجب است شـب اوّل شـب شـريفى اسـت و در آن چند عمل است اوّل آنكه چون هلال را بيند بـگويـد:

اَللّـهُمَّ اَهِلَّهُ عَلَيْنا بِالاَْمْنِ وَالاْيمانِ وَالسَّلامَةِ وَالاِْسْلامِ رَبّى

خدايا اين ماه را بر ما نو كن به امنيت و ايمان و سلامت و دين اسلام پروردگار من

وَرَبُّكَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ

و پروردگار تو (اى ماه) خداى عزوجل مى باشد

و نيز از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) منقول است كه چون هلال رجب را مى ديد مى گفت

اَللّـهُمَّ بارِكْ لَنا فى رَجَب وَشَعْبانَ وَبَلِّغْنا شَهْرَ رَمَضانَ

خدايا بركت ده بر ما در ماه رجب و شعبان و ما را به ماه رمضان برسان

وَاَعِنّا عَلَى الصِّيامِ وَالْقِيامِ وَحِفْظِ اللِّسانِ وَغَضِّ الْبَصَرِ وَلا تَجْعَلْ

و كمكمان ده براى گرفتن روزه و شب زنده دارى و نگهدارى زبان و پوشيدن چشم و بهره ما را از آن ماه

حَظَّنا مِنْهُ الْجُوعَ وَالْعَطَشَ

تنها گرسنگى و تشنگى قرار مده

دويّم غسل كند چنانكه بعضى از علماء فرموده اند از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) مروى است كه هر كه درك كند ماه رجب را و غسل كند در اوّل و وسط و آخر آن بيرون آيد از گناهان خود مانند روزيكه از مادر متولّد شده سيّم زيارت كند حضرت امام حسين(عليه السلام) را چهارم بعد از نماز مغرب بيست ركعت نماز كند بحمد و توحيد و بعد از هر دو ركعت سلام دهد تا محفوظ بماند خود و اهل و مال و اولادش و از عذاب قبر در پناه باشد و از صراط بيحساب مانند برق بگذرد پنجم بعد از نماز عشاء دو ركعت نماز كند بخواند در ركعت اوّل حَمْد واَلَمْ نَشْرَحْ يك مرتبه و توحيد سه مرتبه و در ركعت دويّم حَمد و اَلَمْ نَشْرَحْ و توحيد و مُعَوَّذَتَيْن را و چون سلام نماز داد سى مرتبه لا اِلهَ اِلاّ اللهُ بگويد و سى مرتبه صَلَوات بفرستد تا حقّ تعالى گناهان او را بيامرزد مانند روزيكه از مادر متولّد شده ششم آنكه بخواند سى ركعت نماز در هر ركعت حمد و قُلْ يا اَيُّها الْكافِرُونَ يك مرتبه و توحيد سه مرتبه هفتم بجا آورد آنچه را كه شيخ در مصباح متهجّد ذكر نموده فرموده ذكر عمل شب اوّل رجب روايت كرده است ابوالبخترى وهب بنوهب از حضرت امام جعفرصادق از پدرش از جدّش از حضرت اميرالمؤمنين(عليهم السلام) كه آنحضرت را خوش مى آمد كه فارغ سازد خود را چهار شب در تمام سال يعنى اِحيا بدارد آن شبها را به عبادت و آن چهار شب: شب اوّل رجب و شب نيمه شعبان و شب عيد فطر و شب عيد قربان بود و روايت شده است از ابو جعفر ثانى حضرت امام محمَّد جواد(عليه السلام) كه فرمود مستحَبّ است كه هر آدمى بخواند اين دعا را در شب اوّل رجب بعد از عشاء آخرة:

اَللّـهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاَنَّكَ مَلِكٌ وَاَنَّكَ عَلى كُلِّشَىْء مُقْتَدِرٌ وَاَنَّكَ

خدايا از تو خواهم بواسطه آنكه تو فرمانروايى و تو بر هر چيز توانايى و تو

ما تَشآءُ مِنْ أَمْر يَكُونُ اَللّـهُمَّ اِنّى اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّد نَبِىِّ

هر كارى را بخواهى مى شود خدايا من بسويت رو كنم بوسيله پيامبرت محمد پيامبر

الرَّحْمَةِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ يا مُحَمَّدُ يا رَسُولَ اللهِ اِنّى اَتَوَجَّهُ بِكَ

رحمت درود تو بر او و آلش، اى محمد اى رسول خدا براستى من به تو رو آورده ام براى

اِلَى اللهِ رَبِّكَ وَرَبِّى لِيُنْجِحَ بِكَ طَلِبَتى اَللّـهُمَّ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّد

رفتن به درگاه خدا پروردگار من و تو تا بلكه بوسيله تو حاجت روا گردم خدايا به حق پيامبرت محمد

وَالاَْئِمَّةِ مِنْ اَهْلِ بَيْتِهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ اَنْجِحْ طَلِبَتى

و به حق پيشوايان از خاندانش صلى الله عليه و عليهم كه حاجتم را روا كن

پس سؤال كن حاجتت را و روايت كرده است علىّ بن حديد كه حضرت موسى بن جعفر(عليه السلام) بعد از فراغ از نماز شب در حال سجده مى گفت

لَكَ الْمَحْمِدَةُ اِنْ اَطَعْتُكَ وَلَكَ الْحُجَّةُ اِنْ

براى تو است ستايش اگر پيرويت كنم و تو حجت و برهان

عَصَيْتُكَ لا صُنْعَ لى وَلا لِغَيْرى فى اِحْسان اِلاّ بِكَ يا كائِنُ قَبْلَ

بر من دارى اگر نافرمانيت كنم نه كارى از من ساخته است و نه از غير من در مورد احسان مگر بوسيله تو اى بوده پيش

كُلِّشَىْء وَيا مُكَوِّنَ كُلِّشَىْء اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْء قَديرٌ اَللّـهُمَّ اِنّى

از هر چيز و اى بود كننده هر چيز براستى تو بر هر چيز توانايى خدايا به تو

اَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَديلَةِ عِنْدَ الْمَوْتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَرْجِعِ فِى الْقُبُورِ وَمِنَ

پناه برم از انحراف هنگام مرگ و از بازگشت بد در ميان گور و از

النَّدامَةِ يَوْمَ الاْزِفَةِ فَاَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَاَنْ

پشيمانى در روز قيامت پس از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و

تَجْعَلَ عَيْشى عيشَةً نَقِيَّةً وَمَيْتَتى ميتَةً سَوِيَّةً وَمُنْقَلَبى مُنْقَلَباً

قرار دهى زندگى مرا زندگى پاك و پاكيزه و مرگم را مرگى معتدل و مستقيم و بازگشتم را بازگشتى

كَريماً غَيْرَ مُخْز وَلا فاضِح اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ الاَْئِمَّةِ

گرامى كه خوارى و رسوايى در آن نباشد خدايا درود فرست بر محمد و آلش آن پيشوايانى كه

يَنابيعِ الْحِكْمَةِ وَاُولِى النِّعْمَةِ وَمَعادِنِ الْعِصْمَةِ وَاْعصِمْنى بِهِمْ مِنْ

سرچشمه هاى حكمت و ولى نعمت و معادن عصمتند و بوسيله ايشان مرا از

كُلِّ سُوء وَلا تَاْخُذْنى عَلى غِرَّة وَلا عَلى غَفْلَة وَلا تَجْعَلْ عَواقِبَ

هر بدى محافظت فرما و مگير مرا در حال غرور و نه در حال غفلت و بى خبرى و قرار مده پايان

اَعْمالى حَسْرَةً وَارْضَ عَنّى فَاِنَّ مَغْفِرَتَكَ لِلظّالِمينَ وَاَنـَا مِنَ

كارهايم را حسرت و افسوس و از من راضى شو كه راستى آمرزشت مخصوص ستمكاران است و من نيز

الظّالِمينَ اَللّـهُمَّ اغْفِرْ لى ما لا يَضُرُّكَ واَعْطِنى ما لا يَنْقُصُكَ فَاِنَّكَ

از ستمكارانم خدايا بيامرز از من آنچه را زيان به تو نزند و عطا كن به من آنچه تو را كم نيايد زيرا كه

الْوَسيعُ رَحْمَتُهُ الْبدَيعُ حِكْمَتُهُ وَاَعْطِنِى السَّعَةَ وَالدَّعَةَ وَالاَْمْنَ

رحمت تو وسيع و فرزانگيت تازه و جديد است و عطا كن به من وسعت و فراخى و امنيت

وَالصِّحَّةَ وَالْبُخُوعَ وَالْقُنُوعَ وَالشُّكْرَ وَالْمُعافاةَ وَالتَّقْوى وَالصَّبْرَ

و سلامتى و فروتنى و قناعت و سپاسگزارى و تندرستى و پرهيزكارى و شكيبايى

وَالصِّدْقَ عَلَيْكَ وَعَلى اَوْلِيآئِكَ وَالْيُسْرَ وَالشُّكْرَ وَاعْمُمْ بِذلِكَ يا

و راستى (و درستى) نسبت به تو و نسبت به دوستانت و آسانى و شكر و در اينها كه گفتم و با من شريك ساز

رَبِّ اَهْلى وَ وَلَدى وَاِخْوانى فيكَ وَمَنْ اَحْبَبْتُ وَاَحَبَّنى وَوَلَدْتُ

پروردگار من خانواده و فرزندان و برادران دينى مرا و كسانى را كه من دوست دارم يا آنان مرا دوست دارند و فرزندان آينده

وَوَلَدَنى مِنَ الْمُسْلِمينَ وَالْمُؤْمِنينَ يا رَبَّ الْعالَمينَ

و پدران گذشته من از مسلمانان و مؤمنين اى پروردگار جهانيان

ابن اُشَيْم گفته اين دعاء بعد از هشت ركعت نماز شب و پيش از نماز وِتْر است آنگاه سه ركعت وِتْر را بجا مى آورى پس چون سلام دادى بگو در حالتى كه نشسته باشى

اَلْحَمْدُ للهِِ الَّذى لا تَنْفَدُ

ستايش آن خدايى را سزاست

خَزآئِنُهُ وَلا يَخافُ آمِنُهُ رَبِّ اِنِ ارْتَكَبْتُ الْمَعاصِىَ فَذلِكَ ثِقَةٌ مِنّى

كه خزينه هايش پايان نپذيرد و هر كه در امان او بود هراس ندارد پررودگارا اگر من دست به نافرمانى زدم اين بخاطر آن اطمينانى

بِكَرَمِكَ اِنَّكَ تَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِكَ وَتَعْفوُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ وَتَغْفِرُ

بود كه به كرم تو داشتم براستى كه تو از بندگانت توبه شان را مى پذيرى و از گناهانشان درگذرى

الزَّلَلَ وَاِنَّكَ مُجيبٌ لِداعيكَ وَمِنْهُ قَريبٌ وَاَنـَا تائِبٌ اِلَيْكَ مِنَ

و لغزشهاشان بيامرزى و براستى كه تو خواننده ات را پاسخ دهى و به او نزديكى و من بسوى تو

الْخَطايا وَراغِبٌ اِلَيْكَ فى تَوْفيرِ حَظّى مِنَ الْعَطايا يا خالِقَ الْبَرايا

از گناهان توبه كنم و ميل دارم از درگاهت كه بهره ام را از عطاهاى خويش فراوان گردانى اى آفريننده خلايق

يا مُنْقِذى مِنْ كُلِّ شَديدَة يا مُجيرى مِنْ كُلِّ مَحْذُور وَفِّرْ عَلَىَّ

اى نجات دهنده من از هر سختى اى پناه ده من از هر خطر و چيز ترسناك

السُّرُورَ وَاكْفِنى شَرَّ عَواقِبِ الاُْمُورِ فَاَنْتَ اللهُ عَلى نَعْمآئِكَ وَجَزيلِ

خدايا نشاط و خوشحاليم را فراوان گردان و از شر پايان هر كار نگاهم دارد كه براستى اى خدا تو بر نعمتها و عطاهاى

عَطآئِكَ مَشْكُورٌ وَلِكُلِّ خَيْر مَذْخُورٌ

سرشارت مورد سپاسگزارى هستى و براى هر خير و خوبى ذخيره ما باشى

و بدان كه علماء از براى هر شب اين ماه نماز مخصوصى ذكر فرموده اند كه مقام را گنجايش نقل آن نيست. روز اوّل رجبروز شريفى است و در آن چند عمل است اوّل روزه گرفتن روايت شده كه حضرت نوح(عليه السلام) در اين روز بكشتى سوار شد و امر فرمود كسانى را كه با او بودند روزه بدارند و هر كه اين رُوز را روزه بدارد آتش جهنّم يكسال راه از او دور شود دوّم غسل كند سيّم زيارت امام حسين(عليه السلام) كند شيخ روايت كرده از بشير دَهّان از امام جعفر صادق(عليه السلام) كه فرمود هر كه زيارت كند حسين بن علىّ(عليهما السلام) را در روز اوّل رجب بيامرزد خداوند عالَم او را البته چهارم بخواند دعاى طويلى كه سيّد در اقبال نقل فرموده پنجم شروع كند به نماز سلمان(رض) بدين طريق كه ده ركعت نماز گذارد و بعد از هر دو ركعت سلام دهد و در هر ركعت يك مرتبه حمد و سه مرتبه سوره توحيد و سه مرتبه قُلْ يا اَيُّهَا الْكافِرُونَ بخواند و بعد از هر سلام دستها را بلند كند و بگويد

لا اِلـهَ

معبودى نيست

اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيى وَيُميتُ وَهُوَ

جز خداى يگانه كه شريك ندارد فرمانروايى از آن او است و ستايش مخصوص او است زنده مى كند و مى ميراند و او است

حَىٌّ لا يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّشَىْء قَديرٌ

زنده اى كه هرگز نميرد هر چه خير است بدست او است و او بر هر چيزى توانا است

پس بگويد

اَللّـهُمَّ لا

خدايا جلوگيرى

مانِعَ لِما اَعْطَيْتَ وَلا مُعْطِىَ لِما مَنَعْتَ وَلا يَنْفَعُ ذَاالْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

نيست از آنچه تو عطا كنى و عطابخشى نيست براى آنكس كه تو منعش كنى و كوشش شخص كوشا او را از تو بى نياز نكند

پس دستها را بر روى خود كشد و در روز نيمه ماه نيز اين نماز را بهمين كيفيّت بخواند لكن عوض ايـن دعا بعد از عَلى كُلِّشَىْء قَديرٌ بگويد:

اِلهاً واحِداً اَحَداً فَرْداً صَمَداً

آن معبود يگانه يكتاى فرد بى نيازى

لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَداً

كه نگرفته است همدم و نه فرزندى

و در روز آخر ماه نيز چنين كند لكن بعد از عَلى كُلِّشَىْء قَديرٌ بگويد

وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ الطّاهِرينَ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ

و درود خدا بر محمد و آل پاكيزه اش باد و جنبش و نيرويى نيست

اِلاّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ

جز به خداى بلند مرتبه و بزرگ

پس دستها را بر روى خود بكشد و حاجت خود را بطلبد و از فوائد اين نماز نبايد غفلت نمود كه آن بسيار است وبدانكه از براى حضرت سلمان نيز نماز ديگرى است در روز اوّل اين ماه ده ركعت در هر ركعت حمد يكمرتبه و توحيد سه مرتبه با فضيلت بسيار كه مجملش آمرزش گناهان و محفوظ بودن از فتنه قبر و عذاب روز قيامت و رفتن جُذام و بَرَص و ذات الجنب از خواننده آن است و سيّد نيز براى اين روز چهار ركعت نماز نقل كرده هر كه خواهد به اقبال مراجعه كند و در اين روز سنه (57) پنجاه و هفت بقولى ولادت حضرت باقر(عليه السلام) واقع شده و لكن مختار داعى در سيّم صفر است و در روز دوّم اين ماه بقولى ولادت با سعادت حضرت امام علىّ نقى(عليه السلام) است سنه 212 و شهادت آن حضرت در سيّم سنه (254) دويست و پنجاه و چهار در سُرَّ مَنْ رَأى واقع شده، روز دهم بقول ابن عيّاش ولادت حضرت امام محمّد تقى(عليه السلام) واقع شده. شب سيزدهم بدانكه مستحبّ است در هريك از ماه رجب وشعبان ورمضان آنكه در شب سيزدهم دو ركعت نمازبگذارند درهر ركعت حمد يك مرتبه و يس و تَبارَكَ المُلْكُ وتوحيد بخوانند و در شب چهاردهم چهار ركعت بدو سلام بهمين كيفيّت و درشب پانزدهم شش ركعت به سه سلام بهمين كيفيّت از حضـرت صادق(عليه السلام) مـرويست كه هر كه چنين كند جميع فضيلت اين سه ماه را دريابد و جميع گناهانش غير از شرك آمرزيده شود روز سيزدهم اوّل ايّام البيض اسـت و ثـواب بسيارى براى روزه اين روز و دو روز بعد وارد شده و اگر كسى خواهد عمل اُمّ داوُد بجا آورد بايد اين روز را روزه بگيرد و در اين روز بنا بر مشهور بـعد از سـى سال از عام الفيل ولادت با سعادت حضرت امير المؤمنين(عليه السلام) در ميان كعبه مُعَظَّمه واقع شده است شب نيمه ماه رجب شب شريفى است و در آن چند عملست اوّل غسل دوّم احياء آن به عـبادت چنانكه علاّمه مجلسى فرموده سيّم زيارت امام حسين(عليه السلام) چهارم شش ركعت نماز كه در شب سيزدهم ذكر شد پنجم سى ركعت نماز در هر ركعت حمد و ده مرتبه تـوحـيد و اين نماز را سيد از حضرت رسول(صلى الله عليه وآله) نقل كرده با فضيلت بسيار ششم دوازده ركعت نماز هر دو ركعت بيك سلام و در هر ركعت هر يك از سوره حمد و توحيد و فلق و ناس و آية الكرسى و قَدْر را چهار مرتبه بخواند و بعد از سلام چهار مرتبه بگويد